Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Ο Αύγουστος στην πατρίδα μας είναι κατ’ εξοχήν μήνας διακοπών και ραστώνης. Ο κόσμος ξεχύνεται στις παραλίες, βουτά στα καταγάλανα και κρυστάλλινα  νερά, καταναλώνει τεράστιες ποσότητες ψητού σε συνδυασμό με άφθονο αλκοόλ  και γενικά προσπαθεί να χαλαρώσει και να γεμίσει τις μπαταρίες του.

  Πέραν των τετριμμένων καλοκαιρινών δραστηριοτήτων υπάρχει και η δυνατότητα να γεμίσεις πραγματικά τη μέρα σου με μια επίσκεψη σε κάποιο από τα ποτάμια και τα φαράγγια που σχηματίζουν σε διάφορες περιοχές της χώρας μας.
Στην περιοχή μας και όχι πολύ μακριά από την πόλη μας βρίσκεται ο ποταμός Αχέροντας.  Κατά την μυθολογία ο ποταμός Αχέρων (από το άχος δηλαδή λύπη) ήταν αυτός που διέσχιζε ο ψυχοπομπός Ερμής για να παραδώσει τις ψυχές στον Χάροντα και να καταλήξουν περνώντας την Αχερουσία λίμνη στο βασίλειο του Άδη.
  Η εξόρμηση στον Αχέροντα και η διάσχιση του φαραγγιού του πραγματοποιήθηκε από τον ΕΟΣ Πρέβεζας και τον ΕΟΣ Άρτας στις 10 Αυγούστου.  Ξεκινήσαμε το πρωί της Κυριακής, γύρω στις 9, από την Πρέβεζα με κατεύθυνση τα Σερζιανά κοντά στον Λούρο. Η μέρα ήταν ζεστή και ο κόσμος που συγκεντρώθηκε για την εκδρομή αρκετός, αν υπολογίσει κανείς πως η μεταφορά έγινε με δύο λεωφορεία! Έτσι με κατεύθυνση προς Λούρο μετά από μία ώρα περίπου φθάσαμε στο Τρίκαστρο. Ως αφετηρία του φαραγγιού μπορεί κανείς να τοποθετήσει τον πέτρινο σχηματισμό που στη μυθολογία πιστεύονταν πως αποτελούσε  τις πύλες του Άδη ενώ το τέλος της ήταν στη Γλυκή.

Η είσοδος στον Άδη;Λασπόλουτρα!!!
Η Διαδρομή:
  Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τη διαδρομή σε 3 μέρη. Το πρώτο μέρος της διαδρομής περιλαμβάνει κολύμπι και διάσχιση εντός του ποταμού. Το δεύτερο μέρος είναι πεζοπορικό αν και δεν λείπουν οι φορές που είσαι εντός του ποταμού ενώ η διάσχιση κλείνει με κολύμπι μετά τη γέφυρα της Τζαβέλλαινας μέχρι να φτάσεις στη Γλυκύ.
  Έτσι, η διαδρομή ξεκίνησε με κολύμπι, κάτι που είναι πολύ ευχάριστο, στα νερά του Αχέροντα. Το νερό ήταν δροσερό και το κολύμπι απολαυστικό. Εμείς φυσικά ακολουθήσαμε τη διαδρομή στις όχθες και πολλές φορές εντός των νερών του ποταμού. Τα βράχια γύρω από το ποτάμι που σχηματίζουν τείχη απροσπέλαστα. Σε πολλά σημεία συναντάμε ρίγανη και θρούμπη καθώς και διάφορα άλλα βότανα για όσους ενδιαφέρονται. Γενικά τη χλωρίδα των Στενών του Αχέροντα συνθέτουν ασφάκες, σπάρτα, λαδανιές, φτέρες, πλατάνια, ιτιές, αριές και άλλα 180 είδη φυτών και δένδρων. Ανάμεσά τους υπάρχουν και πολλά σπάνια, όπως η μόλτκια η πετρώδης, η σκαβιόζα η ηπειρωτική, η σκουτελλάρια η λειμώνιος και αρκετά είδη που φύονται αποκλειστικά στην Ελλάδα, όπως τα Cerastium brachypelatum ssp. pindigenum και Crepis hellenica ssp. hellenica.

  Μετά τη γέφυρα Ντάλα και ξεκουραζόμαστε και η διαδρομή μας συνεχίζεται με εναλλαγή ανάμεσα σε περπάτημα και σε κολύμπι. Άλλες φορές η πορεία μας διασχίζει τα νερά του ποταμού και άλλες περπατάμε στις όχθες. Φυσικά, όποιος δεν θέλει να βραχεί άλλο να ακολουθήσει το παράλληλο μονοπάτι που θα τον οδηγήσει στο ίδιο ακριβώς μέρος. Το κομμάτι αυτό της διαδρομής ολοκληρώνεται στο γεφύρι της Τζαβέλαινας. Εκεί κάνουμε μία παράκαμψη και να κατεβαίνουμε δεξιά στο σημείο που ο Αχέροντας συναντά το Τσαγγαριώτικο ρέμα. Στο σημείο αυτό υπάρχει παλιός μύλος ενώ σχηματίζονται και κάποιοι μικροί αλλά πανέμορφοι καταρράκτες. Με το που αντικρίζει κανείς τους καταρράκτες καταλαβαίνει καλύτερα γιατί ο ποταμός αυτός θεωρούνταν ιερός στην αρχαιότητα. Το καταπράσινο τοπίο έχει δώσει τη θέση του σε τεράστια λευκά βράχια και η ορμή του ποταμού έχει δυναμώσει αρκετά ώστε να σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον για τη συνέχεια. Ακόμη, τα στενά περάσματα σε συνδυασμό με την αυξημένη δύναμη του ποταμού κάνουν τη διαδρομή πιο παιχνιδιάρικη. Η αντανάκλαση του ήλιου πάνω στο νερό και στους λευκούς βράχους που απλώνονται γύρω σου, καθώς και η σιωπή που δημιουργείται από την στενότητα του φαραγγιού δημιουργούν ένα απόκοσμο συναίσθημα γαλήνης. Όσο πλησιάζει κανείς προς τη Γλυκή αρχίζει να βλέπει δυστυχώς τα αποτελέσματα της ανθρώπινης παρέμβασης στη φύση. Από το πετρόκτιστο γεφύρι και έπειτα η διαδρομή είναι πανέμορφη και έχει σε αρκετά σημεία κολύμπι. Το νερό γίνεται κρύο λόγω της ύπαρξης πολλών πηγών που πολλές φορές αναβλύζουν μέσα από τους καρστικούς σχηματισμούς του βράχου. Μετά από 2 ώρες φτάνουμε στη Γλυκή όπου το ταξίδι μας έλαβε τέλος.
  Η διάσχιση του φαραγγιού ή αλλιώς των Στενών του Αχέροντα είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Πρόκειται για εύκολη διαδρομή, αρκετά διασκεδαστική και δροσιστική που ενδείκνυται για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

 

 Όλες οι φωτογραφίες είναι από τη σελίδα του ΕΟΣ Πρέβεζας στο facebook.

 

programma

Στατιστικά

Εμφανίσεις Άρθρων
672479

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 118 επισκέπτες και κανένα μέλος