Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Στην κορυφή!!Κυριακή πρωί και η ομάδα ξεκινάει προς τα όρη Παραμυθιάς. Κατευθυνόμαστε προς το Καναλάκι και μετά προς τον αρχαιολογικό χώρο Ελέας. Τα Όρη Παραμυθιάς ή Γκορίλας είναι βουνό της Ηπείρου με μέγιστο υψόμετρο 1.658 μέτρα. Βρίσκονται στα όρια του νομού Ιωαννίνων και του νομού Θεσπρωτίας και συνδέονται με τα Όρη Σουλίου. Η δεύτερη του ονομασία Γκορίλας ή Γορίλας αλλά και Κουρίλας, προέρχεται από το παλαιοσλαβικό Gor που σημαίνει βουνό. Είναι ένα βουνό με μικρό υψόμετρο το οποιό απαιτεί μια πολύωρη ανάβαση για την κορυφή.

Λίγο πριν τις 8 φεύγουμε από τον αρχαιολογικό χώρο και αρχίζουμε την ανάβασή μας πάνω σε καλογραμμένο και καλοσημεδεμένο μονοπάτι. Κινούμαστε μέσα σε πυκνό δάσος όπου σε μερικά σημεία δημιουργούνται "μπαλκόνια" επιτρέποντάς μας να θαυμάσουμε τη γύρω περιοχή αλλά και το ίδιο το βουνό. Μετά από περίπου μια ώρα βρίσκουμε τη διακλάδωση του μονοπατιού που οδηγεί στον Άγιο Αρσένιο αλλά εμείς την παρακάμπτουμε και συνεχίζουμε μέχρι τον αυχένα με το χαρακτηριστικό εικονοστάσι. Φτάνουμε εκεί κατάκοποι μετά από περίπου δύο ώρες και καθόμαστε στον ήλιο να ξαποστάσουμε. Σύννεφα αρχίζουν να μαζεύονται τόσο στον ορίζοντα όσο και στην κορυφή μειώνοντας έτσι την ορατότητά μας.

Ξαποσταίνοντας στον αυχένα!

Στο σημείο αυτό οι ομάδες χωρίζονται και η πρώτη κατηφορίζει για να βρει το μονοπάτι για τον Άγιο Αρσένιο ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουμε προς την κορυφή. Από εδώ αρχίζει το πιο δύσκολο και άγριο κομμάτι της διαδρομής. Τραβερσάρουμε κάτω από την εντυπωσιακή ορθοπλαγιά του Γκορίλα σε σχετικά ευδιάκριτο μονοπάτι όπου μας οδηγεί σε ένα δεύτερο αυχένα αρκετά πιο χαμηλά από τον προηγούμενο. Από εκεί ανεβαίνουμε στην κορυφογραμμή σχεδόν κατακόρυφα, για να αποφύγουμε να κινηθούμε σε σάρα, και ακολουθούμε την κορυφογραμμή.

Κάτω από την ορθοπλαγιά του ΓκορίλαΣτην κορυφογραμμήΣτην κορυφογραμμή

Μετά από αρκετά ανεβοκατεβάσματα, που αποκαρδίωσαν μερικούς, συνεχίζουμε για την κορυφή έχοντας συνέχεια στο δεξί μας χέρι τον κατάχιονισμένο Τόμαρο και λίγο πιο πίσω αχνοφαίνεται το Μιτσικέλι. Μετά από περίπου 5:30 ώρες πατάμε στην κορυφή. Τα σύννεφα έχουν διαλυθεί λίγο επιτρέποντάς μας να έχουμε μικρή ορατότητα. Αφού καθόμαστε λίγο να χαζέψουμε και να ξεκουραστούμε παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Όπως γίνεται πάντα η κατάβαση είναι πολύ πιο γρήγορη και λίγο μετά τις 5 είμαστε και πάλι στα αυτοκίνητα. Ανταλλάσουμε τις εμπειρίες μας  με την πρώτη ομάδα και μαθαίνουμε πως το μονοπάτι για τον Άγιο Αρσένιο είναι πολύ εντυπωσιακό. Από ότι φαίνεται ο Γκορίλας έχει πολλά κρυμμένα μονοπάτια που σίγουρα θα πρέπει να ανακαλύψουμε!!!

programma

Στατιστικά

Εμφανίσεις Άρθρων
801172

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 97 επισκέπτες και κανένα μέλος