Ακολουθήστε μας στο Facebook

facebook

 

Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες ,πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Η Ελληνική κορυφή της ΝεμέρτσικαςΜετά από παύση περίπου 2 μηνών, λόγω καλοκαιριού, ήρθε ο καιρός να δραστηριοποιηθεί και πάλι ο σύλλογος. Πρώτη φθινοπωρινή εξόρμηση λοιπόν με στόχο το όρος Δούσκος ή Νεμέρτσικα. Πρόκειται για ένα βουνό πάνω στα ελληνοαλβανικά σύνορα με την ψηλότερη κορυφή του (Στρακαβέτσι ή Παπίγκι 2.486μ) μέσα στην Αλβανία ενώ η πιο ψηλή κορυφή εντός της Ελλάδας είναι η "Μερόπη" 2.100 μ..

Σκοπός μας είναι να ανέβουμε στην ελληνική κορυφή και να περπατήσουμε πάνω στη μακριά κι εντυπωσιακή κορυφογραμμή που συνδέει τις δυο κορυφές και να φτάσουμε στην αλβανική κορυφή.

 Στήνοντας τις σκηνέςΓύρω από τη φωτιά το βράδυΗ ανάβαση αρχίζειΟ ήλιος ανατέλει από την ΤύμφηΗ θέα από την Ελληνική κορυφή Στα σύνορα με την Αλβανία 

Ξεκινάμε Σάββατο μεσημέρι με προορισμό το χωριό Κεφαλόβρυσο στα ριζά του βουνού από όπου προωθούμαστε μέσω δύσβατου χωματόδρομου μέχρι ψηλά σε ένα οροπέδιο με την ονομασία Μπιτσικόπουλο. Στο δρόμο μαζεύουμε ξύλα για να ανάψουμε φωτιά και να ψήσουμε. Μετά από μια περίπου ώρα φτάνουμε στο οροπέδιο που θα κατασκηνώσουμε ακριβώς κάτω από την ελληνική κορυφή. Μέχρι να στήσουμε τις σκηνές τα στομάχια μας αρχίζουν να γουργουρίζουν και γρήγορα ανάβουμε τη φωτιά για να γίνουν τα κάρβουνα και να αρχίσει το ψήσιμο των κρεατικών. Η βραδιά κυλάει ευχάριστα γύρω από τη φωτιά και με τον έναστρο ουρανό να λάμπει από πάνω μας. Άλλωστε σπάνια πλέον έχει κανείς την ευκαιρία να βρίσκεται μακριά από τα φώτα της πόλης για να μπορέσει να θαυμάσει τα αστέρια.

Το πρωί σηκωνόμαστε πριν καλά καλά χαράξει και αφού μαζεύουμε τις σκηνές μας ξεκινάμε την ανάβαση. Θέλουμε να βγούμε γρήγορα ψηλότερα για να προλάβουμε την ανατολή του ηλίου. Μετά από περίπου μισή ώρα απότομης ανάβασης φτάνουμε στην κορυφογραμμή και εντυπωσιασμένοι απολαμβάνουμε τον ήλιο να ανατέλει πίσω από τον ορεινό όγκο της Τύμφης. Ακολουθούμε πλέον την κορυφογραμμή και σε μιάμιση ώρα από το ξεκίνημά μας φτάνουμε στην ελληνική κορυφή που φιλοξενεί δυο κολωνάκια ένα το τριγωνομετρικό κι ένα των συνόρων. Η θέα από εδώ πάνω είναι πανοραμική, μπροστά μας (βορειοδυτικά) ξεδιπλώνεται μεγάλο μέρος της εντυπωσιακής κορυφογραμμής ενώ προς τα ανατολικά το βουνό κόβεται απότομα δημιουργώντας μεγάλες ορθοπλαγιές ύψους εκατοντάδων μέτρων που καταλήγουν στην κοιλάδα του Αώου. Νοτιοανατολικά βλέπουμε την Τύμφη με τον κάμπο της Κόνιτσας στα πόδια της ενώ προς τα νοτιοδυτικά βρίσκεται η Μουργκάνα και στο βάθος ο κόλπος της Ηγουμενίτσας όπου διακρίνουμε κι ένα καράβι να αναχωρεί.

Παλιό αλβανικό πολυβολείοΣτην κορυφογραμμή χαζεύοντας τη θέα προς την κοιλάδα του ΑώουΚορυφογραμμή Νεμέρτσικας

Από εδώ και πέρα η κορυφογραμμή αποτελεί και την συνοριακή γραμμή μεταξύ των δυο χωρών μέχρι το σημείο που αυτή κατηφορίζει νοτιοανατολικά προς το χωριό Δρυμάδες ενώ εμείς συνεχίζουμε πλέον σε αλβανικό έδαφος. Μας συντροφεύει συνέχεια η εντυπωσιακή θέα προς στις ανατολικές ορθοπλαγιές με τον Αώο να φιδοσέρνεται χαμηλά. Κάποια στιγμή συναντάμε διάσπαρτα πολυβολεία, απομεινάρια των παλιότερων αλβανικών συνοριακών οχυρώσεων. Στις ομαλές δυτικές πλαγιές υπάρχουν στάνες και λούτσες με νερό και αρκετά κοπάδια με πρόβατα και φαίνεται η γλώσσα να αποτελεί ίσως τη μοναδική διαφορά ανάμεσα στους κτηνοτρόφους ένθεν κι εκείθεν των συνόρων μιας και οι συνθήκες ζωής είναι ουσιαστικά ίδιες.

Κάποια στιγμή οι περισσότεροι αποφασίζουν να επιστρέψουν λόγω κούρασης και μια μικρή ομάδα συνεχίζουμε. Αποζημιωνόμαστε με το παραπάνω από τη θέα που μας αποκαλύπτεται πλησιάζοντας προς την αλβανική κορυφή! Τεράστιες κάθετες ορθοπλαγιές πέφτουν ανατολικά προς τον Αώο με το θέαμα, για κάποιους να είναι εντυπωσιακότερο κι από αυτό των Καζανιών του Ολύμπου!! Φτάνοντας ακριβώς πριν την κορυφή βλέπουμε ότι πρέπει να χάσουμε αρκετό ύψος μέχρι μια λούτσα κι ακολούθως να ανεβούμε τον απότομο τελικό κώνο της κορυφής. Η κούραση και η πίεση του χρόνου μεγάλη και αναγκάζουν την ομάδα να μικρύνει ακόμη περισσότερο αλλά δυο από μας συνεχίζουμε ακάθεκτοι και σε 45 λεπτά φτάνουμε στην κορυφή! Η θέα απίθανη προς όλες τις κατευθύνσεις και μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ο αριθμός των αλβανικών χωριών στην γύρω παραμεθόριο περιοχή! Ειδικά στην κοιλάδα του Αώου σε κάθε στροφή του ποταμού υπάρχει και ένα χωριουδάκι. Ο χρόνος πιέζει και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Τραβερσάρουμε πλέον τις ομαλές δυτικές πλαγιές του βουνού ώστε να αποφύγουμε τα ανεβοκατεβάσματα της κορυφογραμμής και σε 4 ώρες είμαστε πίσω στο αυτοκίνητό μας κατάκοποι αλλά γεμάτοι από ικανοποίηση και πανέμορφες εικόνες!!

Η αλβανική κορυφή στο βάθοςΠηγαίνοντας προς την αλβανική κορυφήΗ τελική ανάβαση στην αλβανική κορυφή με αεροπλανική θέαΗ αλβανική κορυφή

Συνολικός χρόνος πορείας 11 ώρες, με αρκετές στάσεις βέβαια και η γενική εντύπωση όλων ότι πρόκειται για μια από τις πιο όμορφες διαδρομές που έχει κάνει ο σύλλογός μας και μάλιστα σε ένα άγνωστο βουνό και για πρώτη φορά. Το σίγουρο... την επόμενη φορά θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι ώστε να ανέβουμε όλοι στην αλβανική κορυφή!!

Οι χορηγοί μας

  • BAKALOGATOS.jpg
  • DOORS.jpg
  • KLOYRA.jpg
  • NISISTA.jpg
  • TIP TOP.jpg
  • VLAXOS.jpg
programma

Στατιστικά

Εμφανίσεις Άρθρων
582996

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 28 επισκέπτες και κανένα μέλος