Για άλλη μια χρονιά ο ΕΟΣ Άρτας πραγματοποίησε την καθιερωμένη του παιδική κατασκήνωση. Φέτος προορισμός μας τα πανέμορφα Θεοδώριανα στα κοντινά Τζουμέρκα. Πρώτη στάση ο νερόμυλος του κ. Κολοκύθα στον συνοικισμό Αβαρίτσα του Βουργαρελίου όπου είδαμε τη λειτουργία και την ορθολογική χρήση του νερού με μηδαμινή παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς τον πανέμορφο καταρράκτη της Αβαρίτσας όπου γίνονται εργασίες για την κατασκευή ενός μικρού υδροηλεκτρικού σταθμού όπου η παρέμβαση και η καταστροφή του φυσικού μας πλούτου είναι μεγάλη.

Από εκεί συνεχίζουμε προς τον χώρο της κατασκήνωσής μας στα Θεοδώριανα και αφού στήσουμε τις σκηνές μας γίνεται μια εισαγωγή στα παιδιά στις βασικές αρχές της πεζοπορίας και της κατασκήνωσης μέσα από βιωματικά παιχνίδια. Η μέρα μας κλείνει στην πλατεία του χωριού και κατά την επιστροφή παιδιά  και μεγάλοι έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τους φακούς τους και να μάθουν τις αρχές κίνησης στο σκοτάδι.

Για ακόμα μια χρονιά ο ΕΟΣ Άρτας διοργανώνει παιδική κατασκήνωση η οποία έχει ως στόχο να φέρει κοντά στη φύση, την πεζοπορία και την ορειβασία τους μικρούς μας φίλους. Σημείο συνάντησης φέτος το καταφύγιο Μελισσουργών, το οποίο είναι περιτριγυρισμένο από ένα πανέμορφο δάσος με έλατα, προσφέροντας έτσι το ιδανικό μέρος για την πρώτη επαφή με την πεζοπορία.

Το απόγευμα του Σαββάτου μαζευόμαστε όλοι σε ένα ξέφωτο και ξεκινάμε το "μάθημα". Μέσα από ένα βιωματικό εργαστήρι τα παιδιά έμαθαν τι πρέπει να έχουν μαζί τους στο σακίδιο, πως πρέπει να συμπεριφέρονται όταν βρίσκονται στη φύση και ποιοι είναι οι βασικοί κίνδυνοι που μπορεί να συναντήσει κάποιος στο βουνό. Στη συνέχεια κάναμε μια μικρή βόλτα μέσα στο δάσος για να θέσουμε σε εφαρμογή όλα όσα μάθαμε και να προετοιμαστούμε για την πεζοπορία της επόμενης ημέρας. Στο τέλος της βραδιάς μαζευόμαστε στο χώρο του καταφυγίου και μέσα από τηλεσκόπιο παρατηρούμε την σχεδόν ολόγιομη σελήνη αλλά και τον Δια με τους δορυφόρους του.

Το Σαββατοκύριακο  28/29 Ιανουαρίου ο Σύλλογος μας πραγματοποίησε εξόρμηση στα Τζουμέρκα. Πιο συγκεκριμένα έγινε προσπάθεια ανάβασης 20 και πλέον ορειβατών στην κορυφή Πινακούλι. Η διαδρομή μας ξεκίνησε από το καταφύγιο του Σταυρού Θεοδωριάνων νωρίς το πρωί. Η ποσότητα χιονιού στο βουνό ήταν πολύ μεγάλη, δυσχεραίνοντας την προσπάθεια μας από το πρώτο λεπτό.

Η διαδρομή ξεκινάει από τη θέση Χαλκιά και καταλήγει μετά από πορεία περίπου 2 ωρών στην κορυφή Πινακούλι στο Αθαμάνιο Άρτας. Είναι σηματοδοτημένη με κόκκινη σήμανση με αφετηρία τα 1377μ..

Η θέση Χαλκιά βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Αθαμανίου - Θεοδωριάνων και η σήμανση αρχίζει στα αριστερά πάνω σε δεξαμενή νερού (βλέπε χάρτη για λεπτομέρειες). 

Χάρτες της διαδρομής υπάρχουν αναρτημένοι και στο Αθαμάνιο.

Τέλος Δεκέμβρη και τα χιόνια έχουν αρχίσει να πέφτουν στα Τζουμέρκα. Αποφασίζουμε λοιπόν να ανέβουμε στην κορυφή Ρόκα. Μια κορυφή που δεν ανεβαίνεται από πολλούς ορειβάτες τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα μιας και τα τελευταία μέτρα απαιτούν αναρρίχηση και μάλιστα εκτεθειμένη σε κάποια σημεία. Η ανάβασή μας ξεκινάει από το εκκλησάκι της Ανάληψης στα Άγναντα, όπου περάσαμε μια υπέροχη βραδιά στο φιλόξενο παρακείμενο οίκημα. Από το εκκλησάκι κινούμαστε προς την κορυφογραμμή και σε περίπου 3 ώρες φτάνουμε. (περιγραφή της διαδρομής για την κορυφογραμμή θα βρείτε εδώ).

Σκάλα Σταμάτη με τον ΕΟΣ Άρτας και συμμετοχή πολλών φίλων του βουνού από άλλες πόλεις.

Μία 10ωρη διάσχιση στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, γεμάτη περιπέτεια, απρόσμενα, εκπλήξεις, επιβλητική και άγρια ομορφιά που προσφέρουν οι αμέτρητες κορφές και χαράδρες τριγύρω μας, περπάτημα ωρών στο χείλος του γκρεμού και μια κατάβαση στη βάση μας ιδιαίτερα επίπονη, λόγω της πολύωρης προσπάθειας ισορροπίας στο μεγάλης κλίσης και γεμάτο σαθρές πέτρες έδαφος.

Κυριακή πρωί η ομάδα μας ξεκινάει από την Άρτα με κατεύθυνση το Βουλγαρέλι. Συνεχίζουμε στον δρόμο προς Πλουμπέικα και αφήνουμε τα αυτοκίνητα μας λίγο πριν το εκκλησάκι, με το βουνό να δεσπόζει πάνω από τα κεφάλια μας.

Κυριακή της Αποκριάς και ο ΕΟΣ Άρτας αποφασίζει να γιορτάσει τη μέρα αυτή με μια ανάβαση στα αγαπημένα μας Τζουμέρκα. Η παρέα μας μεγάλη μιας και έχουμε συμμετοχές από Γιάννενα, Αθήνα και Κέρκυρα! Η πορεία μας ξεκινάει με πολύ καλό καιρό επιτρέποντας μας να χαρούμε το μεγαλείο της φύσης σκεπασμένο από ένα ολόλευκο πέπλο χιονιού. Φτάνοντας στην κορυφογραμμή λίγα πρόσκαιρα σύννεφα κλείνουν το ουρανό όμως για καλή μας τύχη σύντομα ανοίγουν. Με κέφι και καρναβαλική διάθεση φτάνουμε στην κορυφή απολαμβάνοντας στο έπακρο την όμορφη μέρα.

Περισσότερες πληροφορίες για τη διαδρομή θα βρείτε εδώ.

Τζουμέρκα: μια περιπέτεια στα ελληνικά Ιμαλάια

Στρογγούλα μια από τις ψηλότερες και πιο απαιτητικές κορυφές των Τζουμέρκων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να την κατακτήσει κανείς, εμείς επιλέξαμε να την ανεβούμε από το χωριό Άγναντα. Με το αμάξι κατευθυνόμαστε προς το εκκλησάκι της Ανάληψης πeρνώντας από τον συνοικισμό Κονάκια. Αφήνουμε το αμάξι σε μια στροφή του δρόμου και ακολουθούμε το σηματοδοτημένο (με κόκκινο) μονοπάτι για την Ανάληψη. Περπατάμε στο χωματόδρομο για περίπου 10 λεπτά και μόλις φτάσουμε σε αδιέξοδο ξεκινάει το μονοπάτι.

Μετά από πολλές αναβολές, λόγω καιρού και εκλογών, η ανάβαση στη Στρογγούλα πραγματοποιήθηκε!! 9:20 βρισκόμαστε έξω από το εκκλησάκι της Ανάληψης στην Άγναντα. Κάποιοι έχουν περάσει εκεί τη βραδιά ενώ η υπόλοιπη ομάδα ήρθε το πρωί. Αρχίζουμε να περπατάμε στο χωματόδρομο που μετά από λίγο τον εγκαταλείπουμε για να πιάσουμε τη ράχη που θα μας οδηγήσει στην κορυφογραμμή των Τζουμέρκων.

Τζουμέρκα... ένας άγριος τόπος για σκληροτράχηλους ανθρώπους που κάθε χρόνο ανέβαζαν (και κάποιοι ακόμα ανεβάζουν) τα ζώα τους σε οροπέδια, όπως αυτό της Μπρέσιανης, για τους καλοκαιρινούς μήνες. Πριν δύο χρόνια είχαμε την τιμή και την τύχη να μας φιλοξενήσουν στο οροπέδιο της Μπρέσιανης δύο από αυτούς, ο κ. Γιώργος και ο κ. Δημήτρης. Για να περιγράψω τις στιγμές που ζήσαμε εκεί σε ένα Σαββατοκύριακο, τις ιστορίες που ακούσαμε αλλά και την ζεστασιά και φιλοξενία με την οποία μας δέχτηκαν θα χρειαζόμουν πολλές σελίδες.

Τα Τζουμέρκα είναι μια από τις πιο άγριες και άγνωστες οροσειρές της Ελλάδας. Το πρόσωπό τους έχει σκαφτεί από τα νερά που κυλούν σχηματίζοντας φαράγγια και χαράδρες. Ένα τέτοιο ρέμα, το Μελισσουργιώτικο, χωρίζει ευδιάκριτα τα Τζουμέρκα από τον ορεινό όγκο της Κακαρδίτσας. Η ψηλότερη κορυφή των Τζουμέρκων είναι το Καταφίδι με υψόμετρο 2.393μ. Οι γνώμες βέβαια διίστανται και για πολλούς τα Τζουμέρκα περιλαμβάνουν και την Κακαρδίτσα κάνοντάς την και την ψηλότερη κορυφή με υψόμετρο 2.429μ. Η ετυμολογία της λέξης Τζουμέρκα είναι διπλή: είτε έχει σλάβικη ρίζα και σημαίνει το φυτό ελλέβορος είτε βλάχικη από τη λέξη τζουμ που σημαίνει κορυφή.

Η προγραμματισμένη εξόρμηση της Κυριακής 2/02/20 ήταν για τη Σκάλα Κυψέλης και επιστροφή από τη Σκάλα Ράμιας. Όταν μιλάμε για σκάλες στα Τζουμέρκα εννοούμε παλιά μονοπάτια που οι κάτοικοι των ορεινών κοινοτήτων ανέβαζαν τα ζώα τους για την αναζήτηση πλούσιας τροφής. Τα μονοπάτια αυτά καθώς περνάνε τα χρόνια και πλέον σχεδόν κανένας δεν τα περπατάει κινδυνεύουν να χαθούν.