Στην κορυφή

Μόλις 20 λεπτά από την Άρτα βρίσκεται το Ξηροβούνι. Είναι το βουνό πάνω από τη Ροδαυγή και από πολλούς υποτιμημένο λόγω του χαμηλού του υψομέτρου... μόλις μετά βίας ξεπερνά τα 1.600μ. Παρόλα αυτά με χιόνι έχει αποδειχθεί πως μπορεί να γίνει αρκετά δύσκολο και ενδιαφέρον ορειβατικά. Αλλά και χωρίς χιόνι οι ντόπιοι το προτιμούν για να μαζεύουν τη ρίγανή τους και να φυτεύουν τις καρυδιές τους.

Για να φτάσουμε παίρνουμε το δρόμο από Άρτα προς Ροδαυγή και συνεχίζουμε χωρίς να μπούμε στο κέντρο του χωριού. Κοντά σε μια μεγάλη αριστερή στροφή ξεκινάει το μονοπάτι το οποίο είναι σημαδεμένο και φαίνεται από το δρόμο. Αρχικά περπατάμε μέσα σε πανέμορφο δάσος όπου κυριαρχούν οι βελανιδιές. Το μονοπάτι στην αρχή του κόβεται σε 2-3 σημεία από τον δρόμο. Στην συνέχεια με αρκετά ζιγκ ζαγκ και καταπληκτική θέα προς την κοιλάδα του Αράχθου ανεβαίνει αρκετά ομαλά μέχρι  τον ασφάλτινο δρόμο τον οποίο ακολουθούμε προς τα πάνω. Φτάνοντας σε σταυροδρόμι παίρνουμε το χωματόδρομο αριστερά. Συνεχίζουμε για λίγο πάνω στο δρόμο κι ακολούθως φεύγουμε δεξιά ανηφορικά ακολουθώντας πότε γιδόστρατο και πότε την πλαγιά. Δυστυχώς μετά το δρόμο δεν υπάρχουν σημάδια, ούτε σαφές μονοπάτι οπότε διαλέγουμε την καλύτερη κατά την κρίση μας διαδρομή που θα μας βγάλει μέχρι την κορυφογραμμή κι από εκεί στην κοντινότερη κορυφή με κολωνάκι. Εδώ έχουμε πoλύ όμορφη θέα προς τα κοντινά Τζουμέρκα και την κοιλάδα του Αράχθου. Αν έχει ομίχλη δεν συνιστάται η ανάβαση μετά το δρόμο μιας κι είναι πολύ εύκολο να χάσουμε τον προσανατολισμό μας. Μετά την πρώτη κορυφή μπορούμε να συνεχίσουμε νότια προς μία ακόμη κορυφή όπου υπάρχει και μεγάλος στύλος (κεραία). Από εκεί πηγαίνοντας ανατολικά κατεβαίνουμε πάλι μέχρι το χωματόδρομο που αφήσαμε πριν και ακολουθώντας τον προς τα αριστερά φτάνουμε ξανά στο σταυροδρόμι κι από εκεί παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής.

Για το κατέβασμα μπορούμε εκτός από την προηγούμενη επιλογή να ακολουθήσουμε ένα άλλο μονοπάτι κάνοντας μια ωραία κυκλική διαδρομή. Μετά την δεύτερη κορυφή κατεβαίνουμε ξανά ανατολικά μέχρι το χωματόδρομο αλλά τώρα δεν στρίβουμε αριστερά αλλά τον ακολουθούμε προς τα δεξιά για αρκετή ώρα. Σε κάποιο σημείο συναντάμε μεγάλο κούκο αριστερά δίπλα στο δρόμο που σηματοδοτεί την αρχή του κατηφορικού μονοπατιού που πλεον έχει και κόκκινα σημάδια. Προσέχοντας να μην χάσουμε τα σημάδια κατεβαίνουμε με πανοραμική θέα μέχρι ότου να βγούμε ξανά χαμηλά στον ασφάλτινο δρόμο. Το μονοπάτι αυτό είναι μια ωραία εναλλακτική διαδρομή αλλά δεν συνιστάται εάν υπάρχει χιόνι μιας κι είναι δύσκολο να το ακολουθήσουμε μες στους θάμνους χωρίς να είναι πολύ ορατή και η σήμανση.