Ακολουθήστε μας στο Facebook

facebook

 

Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες ,πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Ενδιαφέροντα

Η πεζοπορία είναι ένα υγιές χόμπι που σας προσφέρει υπέροχες εικόνες. Εάν δεν έχετε περπατήσει στην φύση ακόμη, τώρα είναι η ώρα. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα καλό ζευγάρι μποτάκια πεζοπορίας, ένα σακίδιο και καλή διάθεση. Ξοδεύουμε πάρα πολύ χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, χάνοντας τον υπέροχο κόσμο εκεί έξω και όλα τα οφέλη που μπορεί να μας δώσει. Η πεζοπορία είναι κάτι περισσότερο από ένα χόμπι ή άσκηση - είναι ένας τρόπος διασκέδασης που οδηγεί σε υγιεινό τρόπο ζωής και βελτιώνει τη γενική σας ευημερία. Αν δεν είστε ήδη πεπεισμένοι, τα ακόλουθα είναι μερικά μεγάλα οφέλη της πεζοπορίας:

Περισσότερα...

Σίγουρα θα έχετε ακούσει αρκετές ιστορίες για ανθρώπους που χτυπήθηκαν από κεραυνούς, όταν βρίσκονταν σε κάποια βουνοκορφή ή βουνοπλαγιά, άλλα ακόμη και σε μέρη με χαμηλότερο υψόμετρο. Αρκετοί από αυτούς είχαν, δυστυχώς, άσχημη κατάληξη ενώ άλλοι την γλίτωσαν ως εκ θαύματος. Οπότε, ποια είναι η σωστή αντίδραση σε περίπτωση καταιγίδας με κεραυνούς;

Περισσότερα...

Τύμφη: μια από τις επιβλητικότερες και πιο άγριες οροσειρές της Ελλάδας. Ανάμεσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα σχηματίζονται βάραθρα και σπηλαιοβάραθρα καθιστώντας την περιοχή έναν επίγειο παράδεισο για τους σπηλαιολόγους. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... αρχίζοντας με το τι ακριβώς είναι τα βάραθρα. Δεν είναι τίποτε άλλο από κατακόρυφους ή σχεδόν κατακόρυφους αγωγούς στους οποίους η πρόσβαση γίνεται με σκοινιά ή ανεμόσκαλα. Ενώ τα σπηλαιβάραθρα παρουσιάζουν τόσο κατακόρυφα όσο και οριζόντια τμήματα. 

Περισσότερα...

*Το κείμενο είναι αυτούσιο από το περιοδικό Εξώπολις του ΕΟΣ Θεσσαλονίκης τεύχος 11 σελ. 27-29 *

 

Συντροφεύουν με τον πιο διακριτικό τρόπο κάθε ορειβάτη και κατοικούν στα πιο απρόσιτα μέρη: σε δασωμένες χαράδρες ή επάνω σε βράχους, στα πιο απόκρημνα σημεία των βουνών. Πρόκειται για τους δεινότερους ορειβάτες των ελληνικών βουνών και δεν είναι άλλοι από τους ορεινούς εκπροσώπους της θαυμαστής ελληνικής χλωρίδας.

Η χλωρίδα της Ελλάδας, το σύνολο δηλαδή των διαφορετικών φυτών που απαντούν μέσα στα όρια της ελληνικής επικράτειας, είναι από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη. Περιλαμβάνει γύρω στα 6300 φυτικά είδη και υποείδη και έρχεται δεύτερη μετά την Ισπανία που αριθμεί περίπου 8000 είδη, σειρά όμως που ανατρέπεται, αν αναλογιστεί κανείς ότι η έκταση της Ισπανίας είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή της Ελλάδας.

Περισσότερα...

 Εικόνα 1. Πλευρικές μορένες στην Τύμφη ανάμεσα στην Γκουρα και το Τσιουμάκο.Κείμενο-Φωτογραφίες: Άρης Λεονταρίτης, Γεωργία Κανελλοπούλου

Πίνδος. Οκτώβρης, 30.000 χρόνια πριν από σήμερα. Το χιόνι πέφτει απαλά και σκεπάζει σιγά-σιγά τις πλαγιές του βουνού. Σε κάποια σημεία το περσινό χιόνι παραμένει συσσωρευμένο σε κοιλάδες και κοιλότητες καθώς ο αδύναμος ήλιος του καλοκαιριού για ακόμη μια χρονιά δεν κατάφερε να το λιώσει. Ακόμη και το πιο ζεστό μεσημέρι του Ιουλίου η θερμοκρασία είναι μόλις 18 βαθμοί. Τα χρόνια περνούν και τα αλλεπάλληλα στρώματα χιονιού μεταμορφώνονται σε ένα σκληρό στρώμα πάγου, το οποίο συνεχώς βαραίνει και επεκτείνεται. Οι εσωτερικές δυνάμεις που αναπτύσσονται από τη βαρύτητα είναι τεράστιες. Ο πάγος στα χαμηλότερα στρώματα γίνεται ελαστικός ενώ η ασφυκτική πίεση κοντά στην επιφάνεια του εδάφους προσφέρει στον εφαπτόμενο πάγο την ενέργεια που χρειάζεται για να λιώσει. Ένας συνδυασμός φαινομένων ολίσθησης (με τη βοήθεια του νερού μεταξύ εδάφους- πάγου), ερπυσμού (λόγω της ελαστικότητας των χαμηλότερων στρωμάτων) και θραύσης (στην επιφάνεια του πάγου) δίνουν ζωή στον μέχρι τώρα άψυχο γαλανό πάγο. Γίνεται ένα επιβλητικό, αργοκίνητο ποτάμι που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Ένας παγετώνας. Καθώς τα χρόνια περνούν, η γη στρέφει τον άξονα της, ώστε να ξαναφέρει το παγωμένο βορινό της μάγουλο προς τον καλοκαιρινό ήλιο. Αρχίζει σιγά-σιγά να ξεμουδιάζει και οι πάγοι συρρικνώνονται υποχωρώντας τελικά άτακτα, προς τα πάνω. Έτσι, και αυτή η παγετώδης περίοδος είναι πια παρελθόν. Μέχρι να έρθει η επόμενη, ο δυνατός ήλιος λιώνει τα χιόνια κάθε καλοκαίρι και το μόνο που έχει απομείνει πλέον από τους παγετώνες είναι τα σημάδια που έχει χαράξει το σαρωτικό πέρασμά τους στη γη.

Περισσότερα...