Το είδος μας δεν γεννήθηκε μέσα στο τσιμέντο ,αλλά μέσα σε αγρια δάση και λιβάδεια. Τα μάτια μας εξελίχθηκαν για να διακρίνουν τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στις χρυσαφένιες, πρασινωπές και καφεκόκκινες αποχρώσεις των ωρίμων καρπών και των φύλλων και όχι για να αγναντεύουν το γκρίζο των πόλεων.

Στο δρόμο προς την κορυφήΈνα από τα πιο όμορφα βουνά της περιοχής μας είχαμε τη ευκαιρία να επισκεφτούμε την Κυριακή που μας πέρασε. Ο λόγος της επίσκεψης διπλός, να ανεβούμε στην ψηλότερη κορυφή του Παναιτωλικού, τον Κατελάνο, αλλά και να λάβουμε μέρος στην 22η διαδρομή Μαχά που διοργανώνει ο ΕΟΣ Αγρινίου. Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Βασίλης Ντελής η διαδρομή αυτή γίνεται κάθε χρόνο στα μέσα του μήνα Απρίλη στη μνήμη του διατελέσαντος προέδρου από το 1991 μέχρι το 1993 Γιάννη Μαχά, ενός πολύ έμπειρου ορειβάτη που γνώριζε αλλά και έζησε από την παιδική του ηλικία το Παναιτωλικού, στο οποίο ανεβοκατέβαινε τακτικά μέχρι τις 15 Απριλίου 1993.

Το σημείο έναρξης της διαδρομής είναι το χωριό Αγία Παρασκευή. Ο καιρός είναι με το μέρος μας και η ανάβασή μας ξεκινάει μέσα σε δασικό μονοπάτι, επαρκώς σηματοδοτημένο, με εξαίρεση την ύπαρξη πεσμένων δέντρων λόγω του μακρύ και βαρύ χειμώνα. Η ολιγομελής ομάδα μας διασχιζει το ελατοδάσος με παρέα τα ανοιξιάτικα σημάδια της φύσης και τον ήχο ενός τρυποκάρυδου!

Μέσα από τις χιονούρες ξεπροβάλλουν και οι πρώτοι κρόκοι
Η συμμετοχή αρτινών ορειβατών μικρή αλλά μετά την σύντομη στάση για ανεφοδιασμό νερού στην πρώτη πηγή που συναντάμε η ομάδα μας ενώνεται με τον σύλλογο του Αγρινίου και ανακατεμένοι πλέον με τους φίλους ορειβάτες συνεχίζουμε την πορεία προς την κορυφή του Κατελάνου. Με λίγα χιόνια κοντά στην κορυφή και μια εύκολη ανάβαση με θέα το συγκρότημα του Παναιτωλικού, καθώς η μέρα ήταν ηλιόλουστη, φτάνουμε στον προορισμό μας. Εκεί απολαμβάνουμε την υπέροχη θέα, αριθμούμε και ονομάζουμε τις γύρω διακριτές κορυφές: Άγραφα, Γκιώνα, Παναχαϊκό, Αστρί, Χελώνα, Τζουμέρκα, καθώς περιμένουμε και τα τελευταία μέλη του συλλόγου του Αγρινίου να ολοκληρώσουν την επετειακή τους ανάβαση.

Η θέα προς το ΠαναχαϊκόΜε τον ΕΟΣ Αγρινίου στην κορυφή
Κάπως έτσι ξεκινάει ο δρόμος της επιστροφής ο οποίος γίνεται πολύ πιο διασκεδαστικός για όσους δημιουργούν τα δικά τους μονοπάτια μέσα στο χιόνι. Τα σύννεφα που εμφανίζονται κρύβουν ελαφρώς τον ήλιο, πράγμα που βοηθάει για μια πιο ξεκούραστη κατάβαση. Στο τοπίο πλέον εμφανίζονται μικρές πηγές και όμορφοι καταρράκτες καθώς μπαίνουμε σιγά σιγά στο γνώριμο φυσικό πεδίο του ελατοδάσους. Με κάποια περάσματα μικρής δυσκολίας να δημιουργούν μικρές προκλήσεις για τους αρχάριους και να κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό συνεχίζεται η βόλτα μέχρι την επιστροφή στα οχήματα και την ολοκλήρωση αλλης μίας Κυριακάτικης εξόρμησης... εις το επανειδην!

Περισσότερες λεπτομέρειες για τη διαδρομή βρείτε εδώ.